Lista materiałów do kursu: co wpisać, a co pominąć
Autor: Slotora · Opublikowano
Na szkoleniu stacjonarnym kursantka dostaje zestaw i nie zastanawia się, co w nim jest. W kursie online sama staje przed półką albo przed setką zakładek w przeglądarce. Lista materiałów jest więc pierwszą lekcją, którą przeczyta — i często pierwszym miejscem, w którym kurs ją rozczaruje albo przekona.
Po co lista, skoro w lekcji i tak widać produkty
Kursantka kupuje materiały przed pierwszą lekcją praktyczną, nie w jej trakcie. Jeśli dowie się w połowie nagrania, że potrzebuje innego pędzelka albo kleju o innym czasie schnięcia, przerywa naukę na kilka dni i zamawia drugi raz. Dobra lista to też uczciwość wobec kupującej: koszt materiałów jest częścią kosztu kursu i powinna go znać, zanim zapłaci.
Co wpisać w jednej pozycji
W Slotora Courses lista materiałów jest częścią kursu, a każda pozycja ma trzy pola: nazwę, ilość i notatkę. Każde z nich ma swoje zadanie.
- Nazwa opisuje produkt, nie markę. „Żel budujący o średniej gęstości, samopoziomujący”, „rzęsy jedwabne, skręt C, grubość cienka, długości mieszane”, „henna do brwi w odcieniu ciemnego brązu”. Taka nazwa mówi, czego szukać w każdym sklepie, i nie starzeje się, gdy producent zmieni opakowanie.
- Ilość odpowiada temu, co zużyje kurs. Nie „pilniki”, tylko „pilniki o dwóch gradacjach, po kilka sztuk każdego”. Kursantka nie wie, ile zużyje na ćwiczenia, a Ty wiesz.
- Notatka mówi, po co i co sprawdzić. „Do lekcji o budowaniu kształtu; jeśli masz już żel o podobnej gęstości, wystarczy”. „Sprawdź, czy lampa utwardza ten rodzaj żelu — informacja jest na opakowaniu żelu”. Notatka to miejsce na Twoje doświadczenie, którego nie ma w opisie produktu.
Trzy przykłady dobrze opisanych pozycji
Tak może wyglądać ta sama logika w różnych branżach — nazwa, ilość, notatka:
- Stylizacja paznokci. Nazwa: „pędzelek do żelu, płaski, o średniej szerokości”. Ilość: „jeden”. Notatka: „Niezbędny od lekcji o budowaniu kształtu. Włosie powinno być sprężyste — zbyt miękkie nie rozprowadzi gęstego żelu. Jeśli masz pędzelek owalny, poradzisz sobie, ale apeks ustawisz trudniej”.
- Stylizacja rzęs. Nazwa: „pęseta prosta do izolacji i pęseta zakrzywiona do aplikowania”. Ilość: „po jednej”. Notatka: „Niezbędne od lekcji o izolacji. Sprawdź, czy końcówki schodzą się równo na całej długości — przy nierównych końcówkach rzęsy się wyślizgują i kursantki myślą, że to ich błąd”.
- Stylizacja brwi. Nazwa: „nić do mappingu, nawoskowana albo z pigmentem”. Ilość: „jedna szpulka”. Notatka: „Opcjonalna w pierwszym module, w którym pokazuję mapping kredką. Niezbędna od modułu drugiego”.
W każdym przykładzie notatka robi to, czego nie zrobi zdjęcie produktu: mówi, kiedy rzecz będzie potrzebna, jaki parametr jest ważny i co się stanie, jeśli kursantka kupi coś innego.
Jedna lista czy kilka
Jeśli kurs ma kilka poziomów — podstawy i techniki zaawansowane — kursantka zaczynająca od zera potrzebuje innego zestawu niż stylistka, która ma już pełne stanowisko. Każdy kurs w Slotora Courses ma swoją listę, więc przy pakiecie kilku kursów każda część może mieć własną. W kursie dla zaawansowanych napisz na początku listy, że zakładasz podstawowe wyposażenie, i wymień tylko to, co dochodzi. Stylistka z gabinetem nie musi przewijać pozycji, które ma od lat.
Niezbędne i opcjonalne
Najczęstszy błąd list to wpisanie wszystkiego, czego używasz w gabinecie. Kursantka nie odróżni rzeczy, bez której lekcja się nie uda, od gadżetu, który przyspiesza pracę doświadczonej stylistce. Oznacz w notatce każdą pozycję jako niezbędną albo opcjonalną i ustaw niezbędne na początku. Jeśli coś przydaje się dopiero w ostatnim module, napisz to — kursantka może to kupić pod koniec kursu, gdy będzie wiedziała, czy zostaje w zawodzie.
Kolejność według lekcji
Ułóż listę w kolejności, w jakiej rzeczy pojawiają się w kursie, a nie według kategorii z hurtowni. Pierwsze pozycje to to, co potrzebne do pierwszej lekcji praktycznej. Kursantka, która chce zacząć od razu, kupuje górę listy i może ćwiczyć, zanim przyjdzie reszta.
Zamienniki i to, czego nie zastępować
Kursantki pytają o zamienniki zawsze — bo mają coś w domu, bo produkt jest niedostępny, bo szukają tańszej wersji. Napisz w notatce, co można zastąpić czymś o tych samych parametrach, a czego nie. Przy kleju do rzęs, preparatach do liftingu czy farbach do brwi powiedz wprost, że ćwiczy się na produktach przeznaczonych do tego zabiegu, z pełnym oznakowaniem w języku polskim i instrukcją producenta. Tańszy zamiennik pilnika to drobiazg; zamiennik preparatu, który dotyka oka, już nie.
Bezpieczeństwo bez straszenia
Lista materiałów to dobre miejsce na kilka zdań o bezpieczeństwie, które na sali mówisz przy okazji:
- Uczulenia na akrylany w żelach i lakierach hybrydowych zdarzają się także stylistkom. Napisz, żeby kursantka nie dotykała nieutwardzonego materiału skórą i pracowała w rękawiczkach.
- Przy hennie, farbach i preparatach do liftingu przypomnij o próbie uczuleniowej zgodnie z instrukcją producenta, zanim kursantka zacznie pracować na modelce.
- Narzędzia wielokrotnego użytku wymagają dezynfekcji, a te, które mogą przerwać skórę, również sterylizacji. Jakie wymagania obowiązują w gabinecie, kursantka powinna sprawdzić w przepisach sanitarnych, zanim zacznie przyjmować klientki.
- Jeśli produkt ma kartę charakterystyki, napisz, gdzie ją znaleźć i po co ją czytać.
Pisząc listę, nie musisz być prawniczką ani lekarką. Wystarczy, że kursantka wie, na co uważać i gdzie szukać szczegółów.
Czego na liście nie pisać
- Nazw marek jako jedynej możliwości. Jeśli pracujesz na konkretnym produkcie, możesz to powiedzieć w lekcji, ale lista powinna dać się zrealizować bez niego.
- Rzeczy „na zapas”, których kurs nie używa. Każda zbędna pozycja podnosi koszt startu i ryzyko rozczarowania.
- Kodów rabatowych do sklepów bez informacji, czy masz z nimi współpracę. Kursantka ma prawo wiedzieć, dlaczego coś polecasz.
- Sprzętu, którego kursantka nie potrzebuje do nauki, a którego zakup ma sens dopiero przy pracy z klientkami.
Lista a pytania, które dostajesz co tydzień
Każda instruktorka zna te wiadomości: „czy mogę użyć lampy, którą już mam?”, „czy ten klej będzie dobry?”, „czy wystarczy mi jeden kolor na początek?”. Większość z nich wynika z listy, która mówi, co kupić, ale nie mówi, dlaczego. Zanim opublikujesz kurs, przejrzyj wiadomości od kursantek ze szkoleń stacjonarnych i sprawdź, czy odpowiedź na każde powtarzające się pytanie jest w notatce przy odpowiedniej pozycji. Jeśli nie — dopisz ją. Lista, która odpowiada na pytania, zanim padną, oszczędza Ci godziny pisania tych samych odpowiedzi.
Dobrym testem jest pokazanie listy osobie, która nie zna branży — na przykład koleżance spoza beauty. Jeśli po przeczytaniu potrafi powiedzieć, czego szukać w sklepie, lista jest gotowa. Jeśli pyta, co znaczy skrót albo parametr, wyjaśnij go w notatce. Twoje kursantki na początku drogi wiedzą niewiele więcej niż ona.
Materiały do ćwiczeń a materiały do pracy
Osobną grupą na liście są rzeczy potrzebne tylko do nauki: tipsy na ćwiczebnej dłoni, główka treningowa do rzęs, szablony brwi na papierze, sztuczna skóra do ćwiczeń makijażu permanentnego. Wypisz je osobno i powiedz, na którym etapie kursantka ma przejść z nich na modelkę. Dla wielu osób to najtańszy sposób, żeby zacząć ćwiczyć od razu — zanim zdecydują się na pełne wyposażenie stanowiska.
Gdzie kursantka ma zobaczyć listę
Lista w kursie to jedno; kupująca powinna znać zakres materiałów wcześniej. Opisz na stronie kursu, czego potrzebuje i jaki jest orientacyjny koszt startu, a jedną lekcję — na przykład przegląd materiałów — oznacz jako bezpłatny podgląd. Kursantka, która przed zakupem wie, ile wyda na materiały, rzadziej żałuje zakupu.
Gdy zmieniasz produkty, z których korzystasz, zaktualizuj listę od razu. Kursantki, które kupiły kurs rok temu, wracają do niego i powinny widzieć aktualną wersję.
Jeśli obok kursu sama sprzedajesz zestawy kosmetyków przez internet, zapytaj księgową, jak wpływa to na Twoje zwolnienie z VAT — wyjaśniamy to w artykule o zwolnieniu z VAT przy sprzedaży kursów.
Lista materiałów w samym kursie
Nazwa, ilość i notatka przy każdej pozycji — w kursie, który kursantka otwiera z telefonu albo komputera.